SKOMPLIKOWANE PROBLEMY ZDROWOTNE > ZABURZENIA PRZEWODU POKARMOWEGO I JELIT
ZABURZENIA PRZEWODU POKARMOWEGO I JELIT są przyczyną większości chorób przewlekłych, poprzez samozatrucie organizmu. By ustrzec się przed zaburzeniami, trzeba zrozumieć działanie przewodu pokarmowego.
Przewód pokarmowy to długa, kilku metrowa rura, przez którą przechodzą wszystkie spożywane pokarmy. Obejmuje jamę ustną, przełyk, żołądek, jelito cienkie i grube, odbytnicę oraz odbyt. Służy do przyjęcia i strawienia pokarmu oraz do wydalenia resztek pokarmowych. Trawienie ma na celu rozłożenie substancji pokarmowych: węglowodanów, tłuszczów i białek do związków prostych, tak aby mogły być wchłaniane przez błonę śluzową jelit do krwiobiegu. Trawienie pokarmu zaczyna się już w jamie ustnej. Tu następuje trawienie cukrów prostych i złożonych, dzięki ślinie zawierającej takie enzymy jak ptialina i amylaza ślinowa. Ptialina i amylaza mogą działać tylko w obrębie jamy ustnej i przełyku, ponieważ ich działanie zostaje zahamowane w kwaśnym środowisku żołądka. Dlatego dobre pogryzienie i przeżucie pokarmów jest jednym z koniecznych warunków, by nie powstawały zaburzenia. Należy jeść wolno, długo przeżuwać. Nie powinno się jeść w jednym posiłku zbyt dużo. Normą powinno być 5 posiłków dziennie. Ważny jest także nastrój przy jakim spożywane są posiłki, a także godziny ich spożywania. Stan psychiczny jest bardzo ważny, bo psychika rządzi ciałem fizycznym. Zakłócenia rytmu i zegara biologicznego prowadzą do dysfunkcji organizmu.
Z przełyku pokarm wędruje do żołądka. Żołądek to zbiornik, nazywany dozownikiem pokarmu do dalszego trawienia. Dokonuje się w nim sterylizacja i nadtrawienie pokarmu. W górnej jego części – magazynowe są porcje jedzenia dostarczone przez przełyk. Następnie są one przesuwane do dolnej odźwiernikową części żołądka dla trawienia i sterylizacji. W dolnej odźwiernikowej części żołądka, dzięki silnym mięśniom jego ścian pokarm jest dokładnie mieszany i rozdrabniany. Specjalne komórki ścianek żołądka wytwarzają codziennie ok. 1,5 litra soków trawiennych, które dostają się do mieszanego pokarmu. Najważniejszymi składnikami soku żołądkowego są kwas solny i pepsyna. Silnie stężony kwas solny ma działanie bakteriobójcze i wirusobójcze oraz aktywizuje ważny - enzym pepsynę. W żołądku zaczyna się trawienie białka. Przemieszana i "nadtrawiona" sokiem żołądkowym papka pokarmowa trafia następnie do jelita cienkiego, gdzie ma miejsce kulminacja procesów trawiennych białka i rozłożenie peptydów do najmniejszych, elementarnych cegiełek białkowych – tzw. aminokwasów. Dopiero aminokwasy są wchłanianie przez ścianki jelita do krwi i użyte później do budowy lub regeneracji ludzkich tkanek
W jelicie cienkim węglowodany podlegają ostatecznemu strawieniu pod wpływem działania amylazy obficie wydzielanej przez trzustkę. Powstają w ten sposób cukry proste: glukoza, fruktoza i galaktoza łatwo wchłaniane przez kosmki jelitowe. Niestrawione resztki pokarmowe przesuwane są poprzez jelito grube aż do odbytu, gdzie są wydalane. W trakcie wędrówki pokarmu, uruchamia się kaskada złożonego procesu polegającego na enzymatycznym rozkładzie najważniejszych substancji pokarmowych: węglowodanów, tłuszczów i białek do związków prostych. Dobre strawienie tych trzech podstawowych składników pokarmowych, oraz szybkie wydalenie resztek pokarmowych, by nie gniły i fermentowały w jelicie grubym, jest niezbędne dla zachowania zdrowia i życia. Właściwe, częste wypróżnienia są bardzo ważne. Zwieracze jelita grubego są pod kontrolą mózgu i tak długo blokują wypróżnienie, dopóty tego chcemy. Własnie nadmierne wstrzymywanie wypróżnień jest częstą przyczyną późniejszych zaparć. To świadome bodźce mózgowe sterują działaniem ośrodków nerwowych w jelicie grubym i zwieraczami odbytu. Toteż dopiero nasz bodziec woli zwalnia silny skurcz mięśni zwieracza i wyzwala defekacyjne ruchy robaczkowe jelita grubego i odbytnicy, które wydalają kał na zewnątrz.
Bardzo wiele osób ma problemy i zaburzenia trawienne. W górnej części przewodu pokarmowego powstają zaburzenia nazywane zbiorczym terminem używanym dla określenia wielu przykrych objawów - Dyspepsja, co oznacza złe trawienie. Jest to zwykle przewlekły lub nawracający ból zlokalizowany w nadbrzuszu, który trwa niekiedy przez kilka tygodni. Często towarzyszą mu inne objawy, tak zwane objawy dyspeptyczne: poposiłkowe uczucie pełności w nadbrzuszu, odbijania, nudności i wymioty, uczucie wczesnej sytości, brak łaknienia, zgaga, wymioty. Dolegliwości często nasilają się po jedzeniu, ale w wielu przypadkach mogą pojawiać się na czczo lub nie są związane z jedzeniem.
W jelitach, w których wewnętrzna strona jest pokryta kosmkami, by była stworzona wielka powierzchnia absorbcyjna, osadzają się w ciągu całego naszego życia niestrawione resztki pokarmowe. Już nawet trzyletnie dzieci mają spore zanieczyszczenia jelit. W miejscach największego zanieczyszczenia rozmnażają się różne patologiczne drobnoustroje m.in. lamblie, które upodobały sobie właśnie kosmki. Dorosłe osobniki lamblii przechodzą do przewodów żółciowych.
Istnieje objaw zwany "dziurawą śluzówką jelit" tzn., że w organizmie pożyteczna, fizjologiczna flora bakteryjna rozmnaża się w dużo mniejszych ilościach niż jest to konieczne. Poprzez ścianki jelit zaczynają się wchłaniać toksyny i różne patologiczne, beztlenowe drobnoustroje. Natępnie z krwią rozchodzą się po całym organizmie. W zależności od zaburzeń w ciałach subtelnych zanieczyszczenia te lokalizują się w różnych narządach organizmu wywołując różne objawy. Medycyna, która koncentruje się na objawach nie ma szans doprowadzić organizm dopełnego zdrowia. Usuwając tylko objawy nie usuwamy przyczyn. Umiejscowienie tych zanieczyszczeń w stawach leczy się jako reumatyzm a przyczyna tkwi w jelitach i samozatruciu organizmu. Juz Paracelsus, kilkaset lat temu mówił, że najczęściej Śmierć czai się w jelitach.
Do najczęściej spotykanych zaburzeń przewodu pokarmowego zaliczamy:
- zgagę, chorobę refluksową układu pokarmowego (GERD) Są to zaburzenia perystaltyki przewodu pokarmowego charakteryzujące się przewlekłym cofaniem kwaśnej treści żołądkowej do przełyku i jamy ustnej, uczuciem wczesnej sytości, uczuciem poposiłkowej pełności oraz wzdęciami. GERD jest po części wywołany nieprawidłową perystaltyką przewodu pokarmowego i dużym zakwaszeniem organizmu, Zgaga jest najczęściej występującą dolegliwością przewodu pokarmowego. Jest to uczucie pieczenia w dolnym odcinku przełyku (za mostkiem).
(wiecej)
- wrzody żołądka i dwunastnicy to wrzodziejace miejsca ścianek. Do niedawna uważano, że wrzody powstają przede wszystkim z powodu nerwowego trybu życia oraz jedzeniu dużych ilości tłuszczów i ostrych przypraw. Badania jednak wykazały, że większości wrzodów towarzyszy bakteria Helicobacter Pyroli. Gdy przewód pokarmowy jest nią zakażony, warstwa ochronna śluzu staje się słabsza i nawet niewielka ilość soków trawiennych może uszkodzić ściankę żołądka lub jelit, powodując ranę. Wtedy, niewłaściwy sposób odżywiania, alhohol, palenie tytoniu czy stres mogą tę dolegliwość pogłębiać. Skłonność do choroby wrzodowej częściowo może być dziedziczna. Powstawaniu wrzodów sprzyja długotrwałe przyjmowanie leków farmaceutycznych, m.in. aspiryny, ibuprofenu, leków przeciwzapalnych itp. Wyleczenie z wrzodów jest możliwe przy eliminacji bakterii.
- grzybicę jelit - to rozrost na sciankach jelit grzybów, drozdżaków itp. W zanieczyszczonych jelitach dochodzi do zaburzenia flory bakteryjnej. Wszystko co długotrwale znajduje się w jelitach fermentuje i gnije, a produkty gnicia przechodzą do krwi, zatruwając cały organizm. To też grzybica czy pleśniawki są chorobami całego organizmu. Intensywny rozwój tych chorób, bardzo często jest to u osób z osłabionym układem immunologicznym. Dlatego najczęściej choroby te pojawiają się u kobiet, gdyż ich obniżona bariera immunologiczna związana jest z miesiączką. Leczenie jest długie. Naturalne preparaty takie jak Candida Clear wspomagają usuwanie tych drożdżaków. Błędem jest leczenie grzybicy tylko jednej osoby w rodzinie, bo stanowi to syzyfową pracę, nie prowadząca do całkowitego wyleczenia. Leczenie powinno dotyczyć wszystkich domowników.
- zaburzenia perystaltyki – charakteryzujące się nieprawidłowym czasem przechodzenia pokarmu i produktów trawienia w układzie pokarmowym. Zaparcie wiąże się ze zbyt długim czasem przechodzenia treści pokarmowej przez przewód pokarmowy, a biegunka - ze zbyt krótkim,
- nadwrażliwość trzewna– zwiększone odczucie bólu w przewodzie pokarmowym. Nerwy niosące informacje sensoryczne z układu pokarmowego są nadmiernie aktywne, stąd nawet prawidłowe ilości gazów lub ruchy przewodu pokarmowego są postrzegane jako nadmierne i bolesne. Powoduje to, że odczucie jest bardziej bolesne lub powoduje dyskomfort w związku z trawieniem i wydalaniem. Jest ona częsta w zaburzeniach perystaltyki, szczególnie w zespole jelita drażliwego,
- zespół drażliwego jelita (IBS) jest schorzeniem związanym z zaburzeniami perystaltyki - przewlekłe, nawracające zaburzenia perystaltyki przewodu pokarmowego charakteryzujące się dyskomfortem i bólami brzucha, wzdęciem oraz zmienionym rytmem wypróżnień (zaparcie, biegunka lub naprzemiennie oba te objawy). Są dwa główne rodzaje zespołu jelita drażliwego – zespół jelita drażliwego z zaparciem (IBS-C) oraz zespół jelita drażliwego z biegunką (IBS-D),
- biegunki - nagła potrzeba oddania stolca, które są luźne, wodniste i/lub więcej niż kilka wypróżnienia na dzień, co zwykle świadczy o obronie organizmu przed zatruciem pokarmowym.
- wzdęcia – uczucie pełności i/lub rozdęcia jamy brzusznej. Jest to nadmierne gromadzenie się gazów jelitowych, spowodowane najczęściej brakiem równowagi fizjologicznej i patologicznej flory bakteryjnej, z przewagą tej drugiej. Wzdęcia są dolegliwościami dokuczliwymi, o których nie wypada mówić. Tak się tradycyjnie, ale błędnie przyjęło. Przesuwanie sie nadmiernych ilości gazów w przewodzie pokarmowym, które dają znać o sobie dźwiękiem, jest dużym, nieprzyjemnym dyskomfortem.
(wiecej).
- przewlekłe zaparcia - charakteryzujace się stałymi objawami związanymi z zaburzeniami perystaltyki jelit – w tym wysiłkiem w czasie wypróżnienia, obecnością twardych lub grudkowatych stolców, rzadkimi wypróżnieniami, wzdęciem oraz uczuciem niecałkowitego wypróżnienia. Podstawowa przyczyna zaparć jest spożywanie pokarmów bez substancji balastowych – tj. pozbawionych błonnika i niestrawnej celulozy oraz nadmierne wstrzymawanie wypróżnień. Błonnik,który to absorbuje wodę, zapewnia półpłynność masie kałowej. Dzięki półpłynności i skurczom jelita grubego, w którym formułuje się stolec (tzw. perystaltyce) unika się zaparć - masa kałowa jest przez odbytnicę i odbyt bezboleśnie wydalana na zewnątrz. Dieta bez włóknika powoduje szybkie odwodnienie stolca i unieruchomienie zaschłej masy kałowej w jelicie grubym. Odwodniony stolec jak korek hamuje wypróżnienie. Bardzo groźne są twarde, grudkowate stolce powstające, gdy pasaż w przewodzie pokarmowym jest zbyt powolny, wówczas zwiększone wchłanianie wody z jelita prowadzi do ich powstawania. Nadmierne trudnosci z wypróznieniem, a najbardziej zbyt mocne wtedy „naprężanie się”, szczególnie osób starszych, ze słabymi naczyniami krwionośnymi, prowadzi do wylewów krwi do mózgu i zgonu.
(wiecej).
- żylaki odbytu, hemoroidy, guzki krwawicze odbytu powstają przy częstych zaparciach. Przy zaparciu mimowolnie „naprężamy się”, mając nadzieję wspomóc wypróżnienie przy pomocy obficie wypełnionego krwią splotu tętniczo-naczyniowego odbytu. Wówczas sprężyste napełnianie krwią żylaków odbytu staje się niezbędnym dodatkowym bodźcem i wspomaganiem wypróżnień. Zapominamy jednak o przyczynie zaparcia - pokarmach bez błonnika. Bezpośrednią przyczyną hemoroidów jest długotrwałe i silne parcie na stolec. Parcie takie powoduje wypełnienie splotu naczyniowego odbytu krwią tętniczą pod zbyt dużym ciśnieniem. Taki stan wywoływany jest często w czasie częstych zaparć, gdy występuje „natężanie się” przy oddawaniu odwodnionego stolca. Wskutek tego wysiłku nadmiernie wypełnione krwią naczynia krwionośne mogą ulec „wyrwaniu z podłoża” tkankowego, które dotąd je utrzymywało stabilnie. Nadmierne wysuniecie się z podłoża może je uszkodzić tak dalece, że tworzą się krwawiące guzy. Nazywane jest to wręcz wypadnięciem żylaków odbytu, które schodzą ku dołowi, w strefę bardzo wrażliwego kanału odbytu. Duże guzy krwawnicze pociągają za sobą ku dołowi błonę śluzową, która pozostając na zewnątrz jelita podlega stałemu drażnieniu i reaguje na to śluzową wydzieliną.
- nowotwory jelita to najgroźniejsze choroby, prowadzące do duzych cierpień, uciążliwych operacji chirurgicznych i zgonów. W wiekszości przypadków nowotwór ten powstaje na podłożu łagodnych polipów okrężnicy. Wielu proktologów uważa, że powstaje on drogą stopniowej, trwajacej kilkanascie lat, transformacji genetycznej gruczolakowych polipów. W Polsce jest obecnie drugą, co do częstości przyczyną zgonów z powodu nowotworu złośliwego, zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. Pierwsze miejsce u kobiet dzierży rak sutka, a u mężczyzn rak płuc. Tylko systematyczna profilaktyka, czyli zachowywanie higieny wewnętrznej jelit, jest w stanie zabezpieczyć przed strasznymi skutkami tej choroby. Dlatego polecamy urzadzenie Bio Fluff do domowego oczyszczania końcowego odcinka jelita grubego - esicy, miejsca gdzie nowotwory te powstają najczęściej. Doświadczenie lekarzy naszej lecznicy wskazuje, że tylko Kompleksowy Program Zdrowotny, oparty na profilaktyce lub szybkim rozpoczeciu leczenia po pierwszych objawach, jest w stanie doprowadzić do beziwazyjnego trwałego sukcesu. Każde zwlekanie z zajęciem się rozwiązywania problemu, jest zawsze na niekorzyść osoby cierpiącej.
Przewód pokarmowy to długa, kilku metrowa rura, przez którą przechodzą wszystkie spożywane pokarmy. Obejmuje jamę ustną, przełyk, żołądek, jelito cienkie i grube, odbytnicę oraz odbyt. Służy do przyjęcia i strawienia pokarmu oraz do wydalenia resztek pokarmowych. Trawienie ma na celu rozłożenie substancji pokarmowych: węglowodanów, tłuszczów i białek do związków prostych, tak aby mogły być wchłaniane przez błonę śluzową jelit do krwiobiegu. Trawienie pokarmu zaczyna się już w jamie ustnej. Tu następuje trawienie cukrów prostych i złożonych, dzięki ślinie zawierającej takie enzymy jak ptialina i amylaza ślinowa. Ptialina i amylaza mogą działać tylko w obrębie jamy ustnej i przełyku, ponieważ ich działanie zostaje zahamowane w kwaśnym środowisku żołądka. Dlatego dobre pogryzienie i przeżucie pokarmów jest jednym z koniecznych warunków, by nie powstawały zaburzenia. Należy jeść wolno, długo przeżuwać. Nie powinno się jeść w jednym posiłku zbyt dużo. Normą powinno być 5 posiłków dziennie. Ważny jest także nastrój przy jakim spożywane są posiłki, a także godziny ich spożywania. Stan psychiczny jest bardzo ważny, bo psychika rządzi ciałem fizycznym. Zakłócenia rytmu i zegara biologicznego prowadzą do dysfunkcji organizmu.
Z przełyku pokarm wędruje do żołądka. Żołądek to zbiornik, nazywany dozownikiem pokarmu do dalszego trawienia. Dokonuje się w nim sterylizacja i nadtrawienie pokarmu. W górnej jego części – magazynowe są porcje jedzenia dostarczone przez przełyk. Następnie są one przesuwane do dolnej odźwiernikową części żołądka dla trawienia i sterylizacji. W dolnej odźwiernikowej części żołądka, dzięki silnym mięśniom jego ścian pokarm jest dokładnie mieszany i rozdrabniany. Specjalne komórki ścianek żołądka wytwarzają codziennie ok. 1,5 litra soków trawiennych, które dostają się do mieszanego pokarmu. Najważniejszymi składnikami soku żołądkowego są kwas solny i pepsyna. Silnie stężony kwas solny ma działanie bakteriobójcze i wirusobójcze oraz aktywizuje ważny - enzym pepsynę. W żołądku zaczyna się trawienie białka. Przemieszana i "nadtrawiona" sokiem żołądkowym papka pokarmowa trafia następnie do jelita cienkiego, gdzie ma miejsce kulminacja procesów trawiennych białka i rozłożenie peptydów do najmniejszych, elementarnych cegiełek białkowych – tzw. aminokwasów. Dopiero aminokwasy są wchłanianie przez ścianki jelita do krwi i użyte później do budowy lub regeneracji ludzkich tkanek
W jelicie cienkim węglowodany podlegają ostatecznemu strawieniu pod wpływem działania amylazy obficie wydzielanej przez trzustkę. Powstają w ten sposób cukry proste: glukoza, fruktoza i galaktoza łatwo wchłaniane przez kosmki jelitowe. Niestrawione resztki pokarmowe przesuwane są poprzez jelito grube aż do odbytu, gdzie są wydalane. W trakcie wędrówki pokarmu, uruchamia się kaskada złożonego procesu polegającego na enzymatycznym rozkładzie najważniejszych substancji pokarmowych: węglowodanów, tłuszczów i białek do związków prostych. Dobre strawienie tych trzech podstawowych składników pokarmowych, oraz szybkie wydalenie resztek pokarmowych, by nie gniły i fermentowały w jelicie grubym, jest niezbędne dla zachowania zdrowia i życia. Właściwe, częste wypróżnienia są bardzo ważne. Zwieracze jelita grubego są pod kontrolą mózgu i tak długo blokują wypróżnienie, dopóty tego chcemy. Własnie nadmierne wstrzymywanie wypróżnień jest częstą przyczyną późniejszych zaparć. To świadome bodźce mózgowe sterują działaniem ośrodków nerwowych w jelicie grubym i zwieraczami odbytu. Toteż dopiero nasz bodziec woli zwalnia silny skurcz mięśni zwieracza i wyzwala defekacyjne ruchy robaczkowe jelita grubego i odbytnicy, które wydalają kał na zewnątrz.
Bardzo wiele osób ma problemy i zaburzenia trawienne. W górnej części przewodu pokarmowego powstają zaburzenia nazywane zbiorczym terminem używanym dla określenia wielu przykrych objawów - Dyspepsja, co oznacza złe trawienie. Jest to zwykle przewlekły lub nawracający ból zlokalizowany w nadbrzuszu, który trwa niekiedy przez kilka tygodni. Często towarzyszą mu inne objawy, tak zwane objawy dyspeptyczne: poposiłkowe uczucie pełności w nadbrzuszu, odbijania, nudności i wymioty, uczucie wczesnej sytości, brak łaknienia, zgaga, wymioty. Dolegliwości często nasilają się po jedzeniu, ale w wielu przypadkach mogą pojawiać się na czczo lub nie są związane z jedzeniem.
W jelitach, w których wewnętrzna strona jest pokryta kosmkami, by była stworzona wielka powierzchnia absorbcyjna, osadzają się w ciągu całego naszego życia niestrawione resztki pokarmowe. Już nawet trzyletnie dzieci mają spore zanieczyszczenia jelit. W miejscach największego zanieczyszczenia rozmnażają się różne patologiczne drobnoustroje m.in. lamblie, które upodobały sobie właśnie kosmki. Dorosłe osobniki lamblii przechodzą do przewodów żółciowych.
Istnieje objaw zwany "dziurawą śluzówką jelit" tzn., że w organizmie pożyteczna, fizjologiczna flora bakteryjna rozmnaża się w dużo mniejszych ilościach niż jest to konieczne. Poprzez ścianki jelit zaczynają się wchłaniać toksyny i różne patologiczne, beztlenowe drobnoustroje. Natępnie z krwią rozchodzą się po całym organizmie. W zależności od zaburzeń w ciałach subtelnych zanieczyszczenia te lokalizują się w różnych narządach organizmu wywołując różne objawy. Medycyna, która koncentruje się na objawach nie ma szans doprowadzić organizm dopełnego zdrowia. Usuwając tylko objawy nie usuwamy przyczyn. Umiejscowienie tych zanieczyszczeń w stawach leczy się jako reumatyzm a przyczyna tkwi w jelitach i samozatruciu organizmu. Juz Paracelsus, kilkaset lat temu mówił, że najczęściej Śmierć czai się w jelitach.
Do najczęściej spotykanych zaburzeń przewodu pokarmowego zaliczamy:
- zgagę, chorobę refluksową układu pokarmowego (GERD) Są to zaburzenia perystaltyki przewodu pokarmowego charakteryzujące się przewlekłym cofaniem kwaśnej treści żołądkowej do przełyku i jamy ustnej, uczuciem wczesnej sytości, uczuciem poposiłkowej pełności oraz wzdęciami. GERD jest po części wywołany nieprawidłową perystaltyką przewodu pokarmowego i dużym zakwaszeniem organizmu, Zgaga jest najczęściej występującą dolegliwością przewodu pokarmowego. Jest to uczucie pieczenia w dolnym odcinku przełyku (za mostkiem).
(wiecej)
- wrzody żołądka i dwunastnicy to wrzodziejace miejsca ścianek. Do niedawna uważano, że wrzody powstają przede wszystkim z powodu nerwowego trybu życia oraz jedzeniu dużych ilości tłuszczów i ostrych przypraw. Badania jednak wykazały, że większości wrzodów towarzyszy bakteria Helicobacter Pyroli. Gdy przewód pokarmowy jest nią zakażony, warstwa ochronna śluzu staje się słabsza i nawet niewielka ilość soków trawiennych może uszkodzić ściankę żołądka lub jelit, powodując ranę. Wtedy, niewłaściwy sposób odżywiania, alhohol, palenie tytoniu czy stres mogą tę dolegliwość pogłębiać. Skłonność do choroby wrzodowej częściowo może być dziedziczna. Powstawaniu wrzodów sprzyja długotrwałe przyjmowanie leków farmaceutycznych, m.in. aspiryny, ibuprofenu, leków przeciwzapalnych itp. Wyleczenie z wrzodów jest możliwe przy eliminacji bakterii.
- grzybicę jelit - to rozrost na sciankach jelit grzybów, drozdżaków itp. W zanieczyszczonych jelitach dochodzi do zaburzenia flory bakteryjnej. Wszystko co długotrwale znajduje się w jelitach fermentuje i gnije, a produkty gnicia przechodzą do krwi, zatruwając cały organizm. To też grzybica czy pleśniawki są chorobami całego organizmu. Intensywny rozwój tych chorób, bardzo często jest to u osób z osłabionym układem immunologicznym. Dlatego najczęściej choroby te pojawiają się u kobiet, gdyż ich obniżona bariera immunologiczna związana jest z miesiączką. Leczenie jest długie. Naturalne preparaty takie jak Candida Clear wspomagają usuwanie tych drożdżaków. Błędem jest leczenie grzybicy tylko jednej osoby w rodzinie, bo stanowi to syzyfową pracę, nie prowadząca do całkowitego wyleczenia. Leczenie powinno dotyczyć wszystkich domowników.
- zaburzenia perystaltyki – charakteryzujące się nieprawidłowym czasem przechodzenia pokarmu i produktów trawienia w układzie pokarmowym. Zaparcie wiąże się ze zbyt długim czasem przechodzenia treści pokarmowej przez przewód pokarmowy, a biegunka - ze zbyt krótkim,
- nadwrażliwość trzewna– zwiększone odczucie bólu w przewodzie pokarmowym. Nerwy niosące informacje sensoryczne z układu pokarmowego są nadmiernie aktywne, stąd nawet prawidłowe ilości gazów lub ruchy przewodu pokarmowego są postrzegane jako nadmierne i bolesne. Powoduje to, że odczucie jest bardziej bolesne lub powoduje dyskomfort w związku z trawieniem i wydalaniem. Jest ona częsta w zaburzeniach perystaltyki, szczególnie w zespole jelita drażliwego,
- zespół drażliwego jelita (IBS) jest schorzeniem związanym z zaburzeniami perystaltyki - przewlekłe, nawracające zaburzenia perystaltyki przewodu pokarmowego charakteryzujące się dyskomfortem i bólami brzucha, wzdęciem oraz zmienionym rytmem wypróżnień (zaparcie, biegunka lub naprzemiennie oba te objawy). Są dwa główne rodzaje zespołu jelita drażliwego – zespół jelita drażliwego z zaparciem (IBS-C) oraz zespół jelita drażliwego z biegunką (IBS-D),
- biegunki - nagła potrzeba oddania stolca, które są luźne, wodniste i/lub więcej niż kilka wypróżnienia na dzień, co zwykle świadczy o obronie organizmu przed zatruciem pokarmowym.
- wzdęcia – uczucie pełności i/lub rozdęcia jamy brzusznej. Jest to nadmierne gromadzenie się gazów jelitowych, spowodowane najczęściej brakiem równowagi fizjologicznej i patologicznej flory bakteryjnej, z przewagą tej drugiej. Wzdęcia są dolegliwościami dokuczliwymi, o których nie wypada mówić. Tak się tradycyjnie, ale błędnie przyjęło. Przesuwanie sie nadmiernych ilości gazów w przewodzie pokarmowym, które dają znać o sobie dźwiękiem, jest dużym, nieprzyjemnym dyskomfortem.
(wiecej).
- przewlekłe zaparcia - charakteryzujace się stałymi objawami związanymi z zaburzeniami perystaltyki jelit – w tym wysiłkiem w czasie wypróżnienia, obecnością twardych lub grudkowatych stolców, rzadkimi wypróżnieniami, wzdęciem oraz uczuciem niecałkowitego wypróżnienia. Podstawowa przyczyna zaparć jest spożywanie pokarmów bez substancji balastowych – tj. pozbawionych błonnika i niestrawnej celulozy oraz nadmierne wstrzymawanie wypróżnień. Błonnik,który to absorbuje wodę, zapewnia półpłynność masie kałowej. Dzięki półpłynności i skurczom jelita grubego, w którym formułuje się stolec (tzw. perystaltyce) unika się zaparć - masa kałowa jest przez odbytnicę i odbyt bezboleśnie wydalana na zewnątrz. Dieta bez włóknika powoduje szybkie odwodnienie stolca i unieruchomienie zaschłej masy kałowej w jelicie grubym. Odwodniony stolec jak korek hamuje wypróżnienie. Bardzo groźne są twarde, grudkowate stolce powstające, gdy pasaż w przewodzie pokarmowym jest zbyt powolny, wówczas zwiększone wchłanianie wody z jelita prowadzi do ich powstawania. Nadmierne trudnosci z wypróznieniem, a najbardziej zbyt mocne wtedy „naprężanie się”, szczególnie osób starszych, ze słabymi naczyniami krwionośnymi, prowadzi do wylewów krwi do mózgu i zgonu.
(wiecej).
- żylaki odbytu, hemoroidy, guzki krwawicze odbytu powstają przy częstych zaparciach. Przy zaparciu mimowolnie „naprężamy się”, mając nadzieję wspomóc wypróżnienie przy pomocy obficie wypełnionego krwią splotu tętniczo-naczyniowego odbytu. Wówczas sprężyste napełnianie krwią żylaków odbytu staje się niezbędnym dodatkowym bodźcem i wspomaganiem wypróżnień. Zapominamy jednak o przyczynie zaparcia - pokarmach bez błonnika. Bezpośrednią przyczyną hemoroidów jest długotrwałe i silne parcie na stolec. Parcie takie powoduje wypełnienie splotu naczyniowego odbytu krwią tętniczą pod zbyt dużym ciśnieniem. Taki stan wywoływany jest często w czasie częstych zaparć, gdy występuje „natężanie się” przy oddawaniu odwodnionego stolca. Wskutek tego wysiłku nadmiernie wypełnione krwią naczynia krwionośne mogą ulec „wyrwaniu z podłoża” tkankowego, które dotąd je utrzymywało stabilnie. Nadmierne wysuniecie się z podłoża może je uszkodzić tak dalece, że tworzą się krwawiące guzy. Nazywane jest to wręcz wypadnięciem żylaków odbytu, które schodzą ku dołowi, w strefę bardzo wrażliwego kanału odbytu. Duże guzy krwawnicze pociągają za sobą ku dołowi błonę śluzową, która pozostając na zewnątrz jelita podlega stałemu drażnieniu i reaguje na to śluzową wydzieliną.
- nowotwory jelita to najgroźniejsze choroby, prowadzące do duzych cierpień, uciążliwych operacji chirurgicznych i zgonów. W wiekszości przypadków nowotwór ten powstaje na podłożu łagodnych polipów okrężnicy. Wielu proktologów uważa, że powstaje on drogą stopniowej, trwajacej kilkanascie lat, transformacji genetycznej gruczolakowych polipów. W Polsce jest obecnie drugą, co do częstości przyczyną zgonów z powodu nowotworu złośliwego, zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. Pierwsze miejsce u kobiet dzierży rak sutka, a u mężczyzn rak płuc. Tylko systematyczna profilaktyka, czyli zachowywanie higieny wewnętrznej jelit, jest w stanie zabezpieczyć przed strasznymi skutkami tej choroby. Dlatego polecamy urzadzenie Bio Fluff do domowego oczyszczania końcowego odcinka jelita grubego - esicy, miejsca gdzie nowotwory te powstają najczęściej. Doświadczenie lekarzy naszej lecznicy wskazuje, że tylko Kompleksowy Program Zdrowotny, oparty na profilaktyce lub szybkim rozpoczeciu leczenia po pierwszych objawach, jest w stanie doprowadzić do beziwazyjnego trwałego sukcesu. Każde zwlekanie z zajęciem się rozwiązywania problemu, jest zawsze na niekorzyść osoby cierpiącej.